Elfy i krasnoludki

plakat elfy Za nami druga odsłona cyklu “Islandzkie Opowieści dla Dorosłych”. Tematem przewodnim spotkania 16 grudnia były stworzenia, bez których trudno byłoby wyobrazić sobie nie tylko islandzką kulturę – elfy i krasnoludy.  Choć dzieliła je z pewnością uroda (na korzyść tych pierwszych), to miały one ze sobą więcej wspólnego niż mogłoby się wydawać… Po mitologicznym świecie elfów i krasnoludów oprowadziła słuchaczy Emiliana Konopka.

10846497_10152598759342635_4881875881561995509_n

Na początku wysłuchaliśmy fragmentu Völuspy wyśpiewanej w języku islandzkim przez Annę Czepiel, która sama ułożyła melodię do tekstu (!). W tej pieśni pojawia się cały szereg imion, z których zdecydowana większość należy do karłów.

10836511_423566711124977_867868443_n

Ale możemy też usłyszeć imiona takie jak Gandalfr czy Vindalfr, które budzą skojarzenia z Alfami, zwanymi częściej elfami. Oba te rodzaje stworzeń pojawiły się na świecie w podobnym czasie. Istnieje nawet prawdopodobieństwo, że krasnoludy to po prostu inny, “ciemny” rodzaj elfów, ale o tym za chwilę…

Imion pada dużo, bo i krasnoludów żyje spora gromada. Rody karle mieszkają we wnętrzach gór i skał. Choć sami do atrakcyjnych nie należą, to potrafią tworzyć rzeczy wyjątkowo piękne.  Dzięki ich talentowi rzemieślniczemu powstały nie tylko atrybuty bogów, np. młot Thora, ale też przedmioty czysto ozdobne, których moc wcale nie była mniejsza. Jak dowiedzieliśmy się z mitu przeczytanego przez Paulinę Wisz, przekonała się o tym bogini Freya, silnie oczarowana Brisingamenem – błyszczącym naszyjnikiem wykonanym przez karły.

10872164_423566737791641_886175547_n
Z mitu wyłonił się obraz karłów, które nie lubią dawać nikomu wykonanych przez siebie skarbów, a jeśli już to robią, to za naprawdę wysoką cenę.  Stworzone przez Asów, choć na pewno nie na ich podobieństwo, krasnoludy były brzydkie, niskie, czasem garbate, kulawe, nawet podobne do zwierząt. Nie ruszą palcem, o ile nie mają w tym interesu, nawet jeśli będzie odgrywał się przed nimi Ragnarok – bitwa ostateczna. Całkiem inaczej niż waleczne krasnoludy znane z Tolkiena, które nawet przyjaźniły się z elfami. Choć w obu “wcieleniach” trudniły się kowalstwem i górnictwem. Miłośnicy fantastyki znają więc karły od dużo lepszej strony, tylko czy… prawdziwej?

Ludzka wyobraźnia nadała też wiele nowych cech mitycznemu pierwowzorowi elfów. Małe stworzonka o szpiczastych uszach ze świątecznych dekoracji nie przypominają stojącego wysoko w hierarchii rodu wysokich, pięknych, świetlistych i dumnych Alfów.  Snori Sturluson, autor Eddy prozaicznej, podzielił elfy na jasne, wymieniane wśród bogów, i ciemne, mieszkające pod ziemią. Możliwe, że tymi czarnymi elfami były właśnie karły. To by wyjaśniało pojawienie się w Voluspie ich imion obok siebie. Zaś te wspomniane bajkowe małe postacie nawiązują do wizerunku elfów w podaniach ludowych, gdzie opisywane są one jeszcze inaczej – jako ukryci ludzie. Małe, ale całkiem charakterne duszki, które podobnie jak ludzie lubią zabawę i tańce. Wychodzą ze swoich kryjówek w nocy, a jeśli natkną się wtedy na człowieka, sprawią, że ślad po nim zaginie. Nagradzają prezentami za postępowanie zgodne z ich życzeniem, a za obrazę potrafią rzucić urok. Islandczycy wiedzą, że nie warto z elfami zadzierać, dlatego uważają na te magiczne siły nawet przy tak ziemskich sprawach jak budowanie dróg.

10445128_10152598760747635_4458288410909446411_n

Po raz kolejny chcielibyśmy podziękować wszystkim przybyłym za wypełnienie sali po brzegi!
Zapraszamy na spotkanie o olbrzymach i olbrzymkach już 30 stycznia o godzinie 18:00 w tym samym miejscu 😉

Destynacje turystyczne

Na zaproszenie linii lotniczych Icelandair członkowie SKI wzięli udział w konferencji “Islandia – niebanalna destynacja turystyczna” wraz z przedstawicielami polskich biur podróży, linii lotniczych Icelandair i Air Iceland oraz centrum wycieczkowego Iceland Travel. Marzena Michałek, dawna skarbnik Klubu, dziś absolwentka UW oraz Ania Staśkiewicz, czyli znany już Duet H., przygotowały część artystyczną, na którą złożyły się śpiewane w oryginale fragmenty “Eddy” oraz opowieści islandzkie. Nasz prezes, Łukasz Bukowiecki i Natalia Mętrak przygotowali i omówili prezentację multimedialną “Dlaczego Islandia?”.

Islandzki Wieczór Literacki

W mroźne niedzielne popołudnie w księgarni Traffic Club w Warszawie odbył się Islandzki Wieczór Literacki. Wszyscy przybyli mogli wysłuchać krótkiej prelekcji na temat kultury skandynawskiej (ze szczególnym uwzględnieniem kultury islandzkiej) doktoranta Instytutu Kultury Polskiej UW – Włodzimierza Pessela oraz specjalnie przygotowanych na tę imprezę fragmentów powieści. Szczęśliwcy mogli także skosztować islandzkich wypieków naszej Klubowiczki – Oli.

Zaprezentowaliśmy:
– Eddę
– Dzwon Islandii – Halldóra Laxnessa
– Czysty ton – Halldóra Laxnessa
– Ziemię i synów – Indriðiego G. Þorsteinssona
– 101 Reykjavík – Halligrímura Helgasona
– Kopciuszka, który zjadł wilka – Katarzyny Bzowskiej-Gudmundsson

Miło nam było gościć członków Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Islandzkiej oraz wszystkich przybyłych miłośników literatury z Lodowej Wyspy. Dziękujemy Gillingowi za sesję zdjęciową i Radiu BIS w osobie Bartosza Panka za przyjęcie zaproszenia.
Szczególne podziękowania chcielibyśmy złożyć także wszystkim, którzy pomogli nam w organizacji tej imprezy: ekipie Traffic Clubu za gościnę oraz prezesowi Towarzystwa Polsko-Szwedzkiego za udostępnienie książek.